در اين همايش مهندس اولياء نماينده مردم يزد و صدوق در مجلس شوراي اسلامي پس از قرائت پیام آقای دکتر سید محمد خاتمیِ درباره آذر یزدی در سخناني به راه اندازي پژوهشكده ادبيات كودك و نوجوان در استان اشاره كرد و افزود: اجراي اين طرح در سفر هيات دولت به استان مصوب شد و مسوولان بايستي بر اجراي اين طرح اهتمام ورزند.
در ادامه استاد مهدي محقق رييس انجمن مفاخر ايران و همچنين از چهره هاي ماندگار طي سخناني از حضور در اين مجلس كه براي بزرگداشت يك مرد خودساخته كه از اين سرزمين مقدس برخواسته ابراز خرسندي كرد و افزود: خيلي خوشحال هستم كه تا وقتي مرحوم مهدي آذر يزدي در قيد حيات بود به فكر اين افتاديم كه از وي قدر داني كنيم و در بخش آثار و مفاخر فرهنگي براي ايشان يك مجلس بزرگداشتي در بهمن ماه 1385 برگزار كرديم و همچنين كتابي را با همان مضمون به چاپ رسانديم.
وي با اشاره به اين مطلب كه تا وقتي بزرگي زنده است مورد حسادت و دشمني قرار مي گيرد و زماني كه از اين دنيا رفت مورد احترام واقع ميشود، به صورت سنت درآمده و حتي در فرهنگ ما ضرب المثل شده است اظهار داشت: آذر مردي خودساخته بود و با مرارت و سختي زندگي كرد و زماني كه در چاپخانهها زندگي مي كرد مشوقي نداشت.
محقق با بيان اين مطلب كه تاكنون انجمن مفاخر ايران براي متجاوز از 100 نفر مراسم تجليل برگزار كرده و پس از برگزاري مراسم براي همه آنها كتابي با همان مضمون و جهت معرفي مفاخر به چاپ رسانده است؛ در خصوص عدم خريد حتي يك عدد از اين كتابها توسط آموزش و پرورش به شدت انتقاد كرد و گفت: چرا نبايد دانش آموزان ما به جاي اينكه مانكن ها و جنگجويان فرنگي را الگوي خود بدانند مفاخر ايراني و هموطن خود الگو ي خود قرار دهند؛ چرا نبايد دانش آموزان دبيرستاني يزدي در شرح حال دكتر محمد علي كاردان بداند كه او از سرزمين يزد برخاسته و چنان كوشش كرده كه توانست بهترين شاگرد يكي از بهترين رواشناسان دنيابه نام پیاژه بشود.
در اين همايش همچنين مصطفي رحماندوست ازشاعران و نويسندگان برجسته كشور در سخناني از روند آشنايي خود با مهدي آذر يزدي خاطراتي رابيان كرد و افزود: در اين مجلس همگي در خصوص مشكلات و سختي ها و بدي هاي زندگي آذر گفتيد اما من مي خواهم از خوبي هاي زندگي او بگويم.
وي گفت: آذر يكي از خوشبخترين مردمان روزگار ما بود زيرا ابتدا يك روستايي زاده بود كه به شاگردي كتابخانه رسيد و از آنجا كه علاقهمند به كتابخواني بود، اين مسئله يك نعمت بزرگ براي او شد و پس از آنكه به نويسندگي گرويد، سليقه مردم را شناخته بود.رحماندوست دومين خوشبختي آذر را رسيدن كتابش به چاپ 35 تا زمان حيات وي و استفاده از حق التاليف آن عنوان كرد و افزود: چند نويسنده را مي توان پيدا كرد كه چاپ كتابش به شماره 35 برسد؟وي افزود: آذر در تمام سالهاي آخر عمر با افتخار زندگي كرد و در اواخر عمر او جواناني بودند كه همانند پروانه به گرد او مي چرخيدند و آذر همانطور كه دوست داشت زندگي كرد و در نهايت نيز در بيمارستان به بدبختي و فلاكت نرسيد.مصطفي رحماندوست از راه اندازي كتابهاي وي به صورت ديجيتال به دو صورت استفاده در موبايل و استفاده در كليه وسايل صوتي و تصويري در نمايشگاه كتاب آينده خبر داد.در اين همايش همچنين اسد الله شكرانه از نويسندگان و پژوهشگران استان نيز به آذر شناسي پرداخت در خصوص ابعاد شخصيت وي اظهار داشت: آذر مربوط به نسل نويسندگاني مي شود كه بعد از شهريور 1320 تهران را منشا تغيير و تحول ادبيات ايران قرار دادند.
وي مسئله ديگر ا گزيده گويي شخصيت هنري آذر عنوان كرد و افزود: اين مسئله خود جاي پژوهش و تحقيق دارد. شكرانه در ادامه گفت: بعد ديگر شخصيت آذر اين بود كه او مردي خود ساخته از كوير بود و او كوير ادبيات كودك و نوجوان را آباد كرد. آذر همچنين اخلاق و فرهنگ ايراني را باز آفريني كرد و همچنين وي كار بسيار بزرگ ديگري انجام داد؛ آذر، خود و محيط زندگي خود را نقد كرد كاري كه كمتر ديده ميشود.
وي ادامه داد: آذر در تمام طول زندگي جز نيك انديشي حرف ديگري نداشت و او ادبيات كودكان و نوجوانان را مهندسي فرهنگي كرد و بنا بر اعتراف 3 نسل كتاب هاي او را خواندند. آذر تنها مرد بغض و گريه نبود او يك انسان متواضع و يك درويش بود كه گوشه نشيني را انتخاب كرد. وي در ادامه خواستار توجه به ديگر آثار آذر به جز "قصههاي خوب براي بچه هاي خوب" شد.همچنين حسين مسرت نيز از پژوهشگران استان به ارائه مقاله خود به سرگذشت و زندگي آذر پرداخت و در پايان خواستار همت مسوولين فرهنگي براي چاپ و نشر آثار به چاپ نرسيده آذر شد.اجراي سرود و پخش كليپي از زندگي آذر از ديگر برنامههاي اين همايش بود.گفتني است؛ پس از برگزاري همايش حضار به رسم ادب بر سر مزار آذر در حسينيه خرمشاه حضور يافتند و به قرائت فاتحه پرداختند.
۲۵ مهر برابر باجانباختگی یکی از رادمردان دلیر ایران زمین و یکی از سخنوران پاکباز این دیار همیشه جاوید، فرخی یزدی است .او که جان خود را برسر آرمانش نهاد و در این راه از هیچ کوششی دریغ نورزید .اما ما زندگان آن چنانکه باید از او یاد نکردیم .در بسیاری از کشورها برای پاسداشت یاد این سرافرازان و نام آوران همواره دنبال تاریخ های سرراست ومناسبت برانگیز هستند. اما مابه آسانی از این مناسبتها می گذریم.امسال که هفتادمین سال درگذشت فرخی بود می توانست فرصت مناسبی برای بزرگداشت او باشد مجالی برای معرفی او به نسل نو فرصتی برای پاسداشت شجاعت ،فداکاری ،بیدارگری وآزادی خواهی.
