نویسنده: نامعلوم

به کوشش: حسین مسرّت

کشوث= عَشَقَه باشد و آن گیاهی است که بر درخت پیچید و آن را خشک کند.

گ:

گزانگبین=گزخوانسار.این گونه در اطراف اصفهان و در شوره زارهای مردآباد کرج یافت می شود و گزانگبین می دهد.

م:

مُحتَبس= بند گردیده باز داشته.

مَحظورات=ج محظوره.چیزهای حرام و ناروا و غیر مشروع.

مَظنّه=گمان و پندار و اندیشه و قیاس و وهم و احتمال.

مُنجز= داروی مسهل.مسهل.

مُنضج=در اصطلاح طب هر دوایی که خلط را پخته کند و آماده کند برای دفع و نیز دارویی که ریش را پخته کند.(ناظم الاطبّاء)

ن:

نَزله= زکام بخصوص زکامی که با خرابی سینه و سرفه همراه باشد.(ناظم الاطبّاء)

نصاب= نصیب، بهره.

نوه= نُه(عدد).

و:

وزن شاه=گویا مراد من شاه است که معادل شش کیلو گرم است.( مسرّت)

ه:

هَلیله= از درختان نواحی حارّه است که میوه اش مصرف طبّی دارد.

ی:

یخ در بهشت= نوعی از حلوا باشد و بعضی گویند حلوای برنج است.(برهان)

نامنامه:

امام رضا= علی بن موسی الکاظم، امام هشتم شیعة امامیۀ اثناعشریه.

چینی= منسوب به سرزمین به چین، کشور چین.

سلطان طوس=لقب امام رضا.(مسرّت)

سَناباد= قریه ای است در طوس،قبر حضرت رضا در این محله است و تقریباً یک میلی طوس واقع شده .(از معجم البلدان) دهکدة کوچکی بوده که قبل ار آباد شدن مشهد از قراء طوس به شمار می رفته است.

نوادرالاخبار=کتابی است در حدیث به عربی از محمّد جعفر اصفهانی( بنگرید.فهرستگان نسخۀ های خطّی ایران،ج 33، ص 763)

کتابنامه:

آقا بزرگ تهرانی، محمّد محسن:الذریعه الی تصانیف الشیعه، بیروت:دارالاضواء،بی تا، ج 24.

اردکانی یزدی،قاضی بن محمّد؛و عماد الدّین محمود بن مسعود شیرازی:دو رسالۀ در خواص چوب چینی، به کوشش:یوسف بیگ باباپور،تهران:منشور سمیر1393.

درایتی مصطفی:فهرستگان نسخۀ های خطّی ایران(فنخا)،تهران: سازمان اسناد و کتابخانة ملّی ایران،1393-1391، ج3، 6 ،11، 33.

---------------:فهرستوارة دست نوشت های ایران(دنا)، تهران:کتابخانة مجلس شورای اسلامی،1389، ج 11.

دهخدا، علی اکبر:لغت نامة دهخدا، تهران:دانشگاه تهران،1372، دورة کامل.

؟: رسالۀ چوب چینی، نسخۀ خطّی شمارة/3871 کتابخانة وزیری، محرّم 1224ق.

شیروانی ،محمّد:فهرست نسخۀ های خطّی کتابخانة وزیری یزد،تهران:انجمن آثار ملّی،1355، ج 5.