کاریز یزد

نویسنده: وحید استرون/ خبرنگار همشهری

استاد «حسین مسرت» پژوهشگر یزدی، اشعار فرخی یزدی را جمع آوری کرد و آن را در قالب «دیوان فرخی یزدی» به چاپ رسانید...

1395/07/25

استاد «حسین مسرت» پژوهشگر یزدی، اشعار فرخی یزدی را جمع آوری کرد و آن را در قالب «دیوان فرخی یزدی» به چاپ رسانید.
مسرت در مورد چگونگی جمع آوری اشعار فرخی یزدی گفت: تنها منابع ما روزنامه‌هایی بود که فرخی از آن طریق آثارش را به چاپ می‌رساند و دفتر یا کتاب مکتوبی نداشت.
وی افزود: البته شاید تمایل به این کار هم داشته اما جو آن زمان اجازه این کار را به وی نمی‌داد. پس ما باید به سراغ روزنامه‌هایی از سال 1300 تا 1322 می‌رفتیم. چون بعد از برکناری رضا خان یک جو انقلابی و آزادی خواهی در مردم به وجود آمد و روزنامه‌ها شروع به بیان بازگفته‌های رویدادهای زمان رضا خان کردند. برخی از کسانی که در زندان قصر باعث شهادت فرخی و دیگر زندانیان شدند محاکمه شدند. در این بین روزنامه‌ها شروع به انتشار خاطرات زندانیان سیاسی‌کردند و از خلال این خاطرات اشعار فرخی یزدی چاپ می‌شد.
این پژوهشگر تصریح کرد: من با انور خامه ای که 2سال با فرخی در زندان قصر بودند مصاحبه کردم. ‌وی حافظه خوبی داشت و برخی اشعار فرخی را از وی‌گرفتم. نا گفته نماند برخی از جاسوسان زندان قصر اشعار فرخی را به مسئول زندان می‌دادند که این اشعار حالا در پرونده و بایگانی زندان قصر وجود دارد. اگر من دسترسی به این پرونده پیدا کنم مرحله جمع آوری این اشعار تکمیل می‌شود.
وی در مورد بهترین شعر فرخی یزدی اظهار کرد: در سال 58 یکی از اشعار ایشان با ردیف آزادی تبدیل به سرود شد که یکی از زیباترین شعرهای فرخی یزدی است:«قسم به عزت و قدر و مقام آزادی/ که روح‌بخش جهان است نام آزادی/ به پیش اهل جهان محترم بُوَد آن‌کس/که داشت از دل و جان، احترام آزادی»‌.